Nagrobek JANA EUGENIUSZA JENDRYCHOWSKIEGO (I 1879- 4 V 1899). Urodzony w Koniemłotach. Syn Ignacego i Balbiny Budzyńskiej. Nagrobek w kształcie anioła śmierci z wiankiem na neoklasycystycznym postumencie z wapienia pińczowskiego. Znajduje się za balustradą na sześciu kamiennych słupkach. Na nagrobku inskrypcja: „D.O.M. ś.p. Jana Jendrychowskiego żył lat 20 Miesięcy 4 zm. d. 4 Maja 1899 r. stroskana Matka jedynemu Synowi Tę pamiątkę wznosi Wcześnie wyrwany Z żyjących proga Dusze ślachetną Uniósł do Boga Wieczny odpoczynek racz mu dać Panie”. Poniżej kolejna inskrypcja: „D.O.M. Ś.P. BALBINA Z BUDZYŃSKICH JENDRYCHOWSKA PRZEŻYWSZY LAT 74 ZM. D. 22 SIERPNIA 1913 R. POKÓJ JEJ DUSZY”.
Autor: Justyna
Nagrobek KLOTYLDY Z ZIELIŃSKICH CHRUPCZALOWSKIEJ (1834- 31 VIII 1885). Żona nauczyciela Progimnazjum Pińczowskiego. Nagrobek w kształcie krucyfiksu z czaszką na neoklasycystycznym postumencie z wapienia pińczowskiego i dwóch schodkach. Nagrobek za balustradą na czterech kamiennych stopniach. Na nagrobku inskrypcja: „D.O.M. s.p. Klotylda z Zielińskich Chrupczalowska żona profesora progimnazjum w Pińczowie żyła lat 51 zmarła dn. 31 Sierp. 1885 r. Stroskany mąż prosi o westchnienie do Boga za pokój jej duszy”.
Nagrobek BRONISŁAWA TEODORA GRABOWSKIEGO (19 IX 1841- 24 XII 1900). Urodzony w Kaliszu. Syn Macieja i Ludwiki Skalskiej. Mąż Marii Balbiny Krokowskiej. Nosił pseudonimy: Zenobiusz Drakuli, Zen, Dr T. Brog. Po ukończeniu gimnazjum w Piotrkowie w 1860 r. wstąpił na Wydział Filozoficzny Uniwersytetu w Petersburgu. Został aresztowany w 1861 r. i więziony przez rok w twierdzy kronsztadzkiej. W 1862 r. podjął studia na Wydziale Filologiczno- Historycznym Szkoły Głównej. Był historykiem i tłumaczem literatury słowiańskiej, profesorem filologii klasycznej w II Gimnazjum w Warszawie. Za używanie języka polskiego w szkole został dyscyplinarnie przeniesiony do Częstochowy. W 1898 r. za czynny udział w…
Nagrobek KONSTANCYI Z RYDLÓW CYWIŃSKIEJ (1794- 23 XII 1813). Nagrobek w kształcie kamiennego obelisku wspartego na kulach stojących na klasycystycznym postumencie z dwoma herbami połączonymi koroną. Poniżej widoczna czaszka. Nagrobek wykonany przez F. Wiśniewskiego. Na nagrobku inskrypcja: „KC Ten Nagrobek wystawił. wdzięczny mąż swey Żonie wdzięczny nie tylko w Życiu lecz nawet po zgonie. KOnstancyi z Rydlów cywińskiej zeszłey z tego Swiata 23 Grudnia Ro: 1813 A. Gor”.
Muzeum niestety pozostaje zamknięte dla zwiedzających ale wciąż można nabywać pamiątki, wydawnictwa i inne rzeczy związane z naszym regionem. Przepiękne ręcznie malowane filiżanki, kubki, cukiernice, talerzyki, a także ręcznie rzeźbione świece i wiele…wiele innych…może stać się miłym upominkiem pod choinkę. Rzeczy do nabycia w muzeum. Tel. kontaktowy: 413572472 Serdecznie Zapraszamy
Nagrobek PAULINY KORYTKOWEJ (16 IX 1816- 10 II 1835). Była córką Stanisława- rewizora generalnego województwa krakowskiego i Marcjanny Rozmaszewskiej. Nagrobek w kształcie kamiennej urny ma kolumnie z festonami i postumencie. Na nagrobku widoczna inskrypcja: „D.O.M. Zbyt wczesnym swey CorKi Pauliny Korytkowny zgonem Strapieni rodzice wystawili jey ten pomnik Ktora cnotliwie żyjąc lat 19. miesięcy 5. i dni 25 w dniu 10 Lutego 1835 roku przeniosłszy się do wieczności Łaskawego przechodnia o westchnienie prosi”.
Nagrobek BRONISŁAWA FRANCISZKA DZIEKOŃSKIEGO (1824- 15 IV 1890). Był synem Piotra i M. Letopackiej, mężem Pauliny Chołajek. Nagrobek w stylu neoklasycystycznej pseudoedikuli (Aedicula- łac. aedes – świątynia, budynek – kompozycja składająca się z dwu filarów, kolumn lub pilastrów podtrzymujących belkowanie, czasami z frontonem). Nagrobek wybudowany z wapienia pińczowskiego. Został przeniesiony do lapidarium w 1996 r. Na nagrobku widnieje inskrypcja: „Ś.P. Bronisław- Franciszek Dziekoński żył lat 66 umarł 15 kwietnia 1890 r. Pokój jego duszy”.
Nagrobek JÓZEFY EUFEMII WYSOCKIEJ (VII 1819- II 1825). Była córką Augustyna- nauczyciela Szkoły Wydziałowej w Pińczowie i Moniki Marczyńskiej. Zgon zgłosił Marcin Banasiewicz- nauczyciel Szkoły Wydziałowej. Nagrobek to klasycystyczny obelisk zbudowany z wapienia pińczowskiego. Zdobi go płaskorzeźbiony laurowy feston z różami. Postument z festonem z liści laurowych i podstawie. Na nagrobku widnieje inskrypcja: „Tu spoczywają zwłoki Józefy Eufemii Wysockiej zmarłey dnia […] Lutego 1825 r maiąc lat 5 miesięcy 7”.
Nagrobek BARBARY Z RZUCHOWSKICH MOŻDZYŃSKIEJ (1794- 7 V 1821) i KATARZYNY Z DYDZIŃSKICH MOŻDZYŃSKIEJ (13 XI 1801- 22 XI 1831). Kobiety to pierwsza i druga żona Tomasza Możdzyńskiego (ur. 1786)- burmistrza Pińczowa. Nagrobek wykonany z kamienia pińczowskiego przedstawia figurę anioła na chmurce i kolumnie, trzymającego w ręce otwartą księgę. Na księdze inskrypcja: „Jak nagle porywasz mnie i w proch ziemi obracasz mnie”. Na postumencie napis: „Co w życiu naydroższe miałem tu pochowałem. Cnotliwą żonę kochankę matkę. Szczerą w przyjaźni, dobrą sąsiadkę. Barbarę z Rzechowskich Możdzyńską zmarłą dnia 7 Maja 1821 roku”. Poniżej napis: „Wesele zamienione w smutek. Przed tym grobem…
Nagrobek KATARZYNY WANDY MORAND (1816-18 III 1818). Była córką Emilii Łucji hr. Parys i hr. Ludwika Moranda, byłego generała wojsk Napoleona I, dziedzica dóbr Kawęczyn w powiecie jędrzejowskim. Zgon zgłosili: Jan Wieruski i Leon Kantowski- kontroler Urzędu Konsumpcyjnego w Pińczowie. Akt sporządził ks. Grzegorz Suchański. O rodzicach Katarzyny pisał Waldemar Łysiak w książce „Napoleon fortyfikator”. Zostali sobie przedstawieni najprawdopodobniej przez księcia Józefa Poniatowskiego 23 XII 1807 r. na balu warszawskim, a ślub wzięli 10 I 1808 r. Podczas pobytu w Paryżu Emilia została przedstawiona Napoleonowi I. Ludwik Morand brał udział we wszystkich kampaniach napoleońskich. Walczył pod Auerstadt, Essling i Wagram.…