Kraj: Polska
Stan zachowania: dobry
Wymiary: 13,9 cm x 9 cm
Materiał: papier, farba drukarska
Nr inw.: MP/AH/620
Technika: druk
Pocztówka przedstawia młyn wodny, który pierwotnie znajdował się przy rynku na Mirowie, dawnej dzielnicy Pińczowa. Na pocztówce widoczne są liczne brązowo-żółte przebarwienia. Na pierwszym planie widoczne jest duże, drewniane koło młyńskie, napędzane przez niewielki strumień przepływający nad konstrukcją. Przed kołem stoją cztery dziewczynki – trzy ubrane w czarne, krótkie sukienki oraz jedna w białej sukience, co przyciąga uwagę odbiorcy. Fotografia umieszczona jest w białym obramowaniu o szerokości około 0,5 cm. W lewym dolnym rogu widnieje napis „Pińczów – Stary Młyn”. Na odwrocie pocztówki znajduje się podział na dwie części: jedna przeznaczona na korespondencję oraz druga, z czterema liniami (w tym jedną pogrubioną), na adres odbiorcy. Obie części oddziela napis: „Wyd. M. Piasecka, Pińczów – Przedruk wzbroniony”. Poniżej umieszczono znak przedstawiający anioła z rękoma złożonymi do modlitwy oraz pod jego stopami napisy na znaku: ars sacra – KRAKÓW – CSTW (prawdopodobnie skrót miasta Częstochowa). Według dostępnych danych na terenie Pińczowa przed wojną funkcjonowało od czterech do sześciu młynów, wśród których wyróżniały się dwa większe obiekty, w tym Młyn „Amerykanka”. Informacje na temat tych największych młynów pochodzą z pism niemieckiego inspektora finansowego z 1939 roku i prawdopodobnie zostały zgromadzone przez urząd skarbowy w Pińczowie. Przez wiele lat nie można było jednoznacznie ustalić właścicieli tych młynów, ponieważ rejestracja działalności wiązała się z wyższymi opłatami. Młyn widoczny na pocztówce był młynem wodnym i należał do pińczowskiego Żyda Lejba. Służył do przemiału ziarna na mąkę i kaszę. Funkcjonował on prawdopodobnie od 1916 do 1939 roku. Obiekt ten posiadał jedno duże drewniane koło nasiębierne, czyli takie, które napędzane było wodą od góry. Młyny tego typu nazywane były również korytkowymi ze względu na to że na całym obwodzie wyposażone były w korytka. Te napełniwszy się przez strumień spadającej wody, wprawiały koło w ruch. Ten rodzaj koła miało wysoką wydajność, jednak w celu jego poprawnego funkcjonowania konieczne było odpowiednie ukształtowanie terenu.
Karta pocztowa to nieopakowana przesyłka listowa z wydzielonym miejscem na adres i krótką wiadomość, opatrzona znakiem opłaty pocztowej. Służy do przekazywania krótkiej korespondencji oraz informacji okolicznościowych. Początki ilustrowanych kart pocztowych sięgają XIX wieku. W 1840 roku Theodore Hook wysłał kartkę ozdobioną własnym rysunkiem, uznawaną za jeden z pierwszych przykładów tej formy. W kolejnych latach William Maw Egley i Sir Henry Cole tworzyli kartki świąteczne drukowane w większych nakładach. W Stanach Zjednoczonych kartki popularyzował Louis Prang poprzez reklamy i konkursy. Ważnym momentem było także wydanie w 1870 roku przez Augusta Schwarza w Oldenburgu karty z ilustracją nawiązującą do mobilizacji wojsk. Na terenie Polski około 1892 roku zaczęły pojawiać się pierwsze pocztówki, początkowo na obszarze zaboru austriackiego, m.in. w Krakowie i Przemyślu. Nazwę „pocztówka” wprowadził w 1900 roku Henryk Sienkiewicz, wygrywając konkurs ogłoszony przez redakcję „Słownika Języka Polskiego”. Wczesne karty ukazywały głównie widoki miast i szybko zdobyły popularność jako forma korespondencji. Artefakty w postaci pocztówek dostarczają nam cennych informacji na temat historii, geografii czy sztuki, w ten sposób stają się one interesującym sposobem na pozyskanie informacji na temat minionych czasów.
Oprac. Bartosz Madej
literatura: https://www.grawerowanie-lublin.pl/wojciech-rybicki-krotka-historia-pocztowki,220.html
